Γαμώ την ατυχία μου γαμώ...

Με μια διάθεση μελαγχολική. Με ένα σωρό στο κεφάλι. Ευχάριστα, δυσάρεστα, γελοία, σοβαρά. Όλα μαζί ένας αχταρμάς κι εγώ στη μέση.
Προσδοκίες? Επιθυμίες? Όνειρα? Που, πως και γιατί.
Και μπήκε λέει Φθινόπωρο. Πότε ρε παιδιά? Και απο που μπήκε και δεν το καταλάβαμε?
Το καλοκαίρι που πήγε? Γιατί εγώ μήτε το είδα μήτε το κατάλαβα.
Μα... διακοπές... άδεια... Ναι εδώ ακριβώς γελάμε.
Εγώ μόνο ζέστη κατάλαβα. Ζέστη που μ' έκανε και παπί έφευγα παπί γυρνούσα στο σπίτι καθημερινά.
Καλοκαίρι ρε παιδί μου λέγετε αυτό.
Χέστηκα πως το λένε.
Διακοπές γιόκ. Οπότε αφού δε μπορούσα ν' απλώσω το θεϊκό κορμί μου (μπουαχαχα) στην παραλία, χέστηκα πως τη λένε την εποχή. Καλύτερα να έκανε κρύο και να έβρεχε. Αν μη τι άλλο δε θα άφηνα καθημερινά 8 λίτρα ιδρώτα στις λεωφόρους και στα λεωφορεία.
Λεωφορείο εν τω μέσω του Αυγούστου τίγκα στον παππού που τρώει σκόρδα για την πίεση και τον πακιστανό που επιμένει να τρώει ότι βρει μπροστά του. Ενίοτε και το περιεχόμενο της μύτης του.
Ναι το έζησα κι αυτό.
Δεν έφτανε που έζεχνε από τον ιδρώτα και την απλυσιά έκανε και πλαστελίνες τα της μύτης του και τα έτρωγε αδιακρίτως κι αυτά κάτω ακριβώς από τη μούρη μου. ΑΙΣΧΟΣ
Δεν είμαι ρατσίστρια, όχι ειλικρινά.
Αλλά γαμώ την ατυχία μου γαμώ.
Δεν είμαι ούτε της αντιφιλοζωικής. Αλλά τη φόλα θα τη ρίξω. Στο διπλανό μπαλκόνι με τα δυο σκυλιά.
Τα δυο σκυλιά που όλο το γ*^(*)*(^%$#νο καλοκαίρι γαυγίζουν κατουράν και χέζουν σε 2 τετραγωνικά μπετόν επειδή η σκύλα η αφεντικίνα τους τα έχει παρατήσει εκεί και κάνει ντόλτσε βίτα. Θα τη ρίξω τη φόλα σίγουρα. Την ώρα που η σκύλα θα είναι έξω στα 2 τετραγωνικά και ελπίζω να τη φάει η ρουφιάνα.
Τα σκυλιά κάποιος φιλέσπλαχνος θα βρεθεί να τα μαζέψει. Του κερατά δλδ. (πού' σαι Βιβήηηηηηηηηηηηηη?????)
Μελαγχολική διάθεση λοιπόν. Και όχι μόνο. Έχω αρχίσει και μελετώ συστηματικά τους Βίους. Όχι των αγίων. Αλλά των αιμοσταγών δολοφόνων. Τώρα τελευταία κοιτάζω πολύ έντονα ένα κουζινομάχαιρο....
Αλήθεια αν κάνω φτού κι αμπάριζα και βγώ πόσο λέτε να μου κοστίσει?